ناهید شریفی؛ بدری شاه طالبی؛ اکبر اعتباریان
چکیده
مدارس آینده از دغدغههای مهم نظام آموزشی است که نشان از وضعیت ناپایدار مدارس کنونی دارد. علیرغم انتقادات به نظام فعلی، بهویژه فرهنگ مدرسه، تصویری از مدرسه آینده پیش رو قرار نگرفته است. این پژوهش با همین هدف به روش نظریه زمینهای به دنبال تدوین مدل مدرسه آینده است. روش پژوهش کیفی-استقرایی است و از روش نظریه زمینهای استراوس-کوربین ...
بیشتر
مدارس آینده از دغدغههای مهم نظام آموزشی است که نشان از وضعیت ناپایدار مدارس کنونی دارد. علیرغم انتقادات به نظام فعلی، بهویژه فرهنگ مدرسه، تصویری از مدرسه آینده پیش رو قرار نگرفته است. این پژوهش با همین هدف به روش نظریه زمینهای به دنبال تدوین مدل مدرسه آینده است. روش پژوهش کیفی-استقرایی است و از روش نظریه زمینهای استراوس-کوربین استفاده شده است. ابزار گردآوری اطلاعات مصاحبه نیمه ساختمند که به سه روش کدگذاری باز محوری و انتخابی، تجزیهوتحلیل شد. مشارکتکنندگان متخصصان موضوعی در زمینه تعلیم و تربیت واجد شرایط ورود به مصاحبه بودند که از طریق نمونهگیری نظری تا 14 نفر به سطح اشباع دادهها رسید. نتایج با 22 مقوله کلی در قالب مدل پارادایمی شامل شرایط علی (توسعه و پذیرش فناوری، سیاستهای مشارکتی، توسعه سرمایهای، تاکتیکهای نهادی تفکر آیندهنگرانه) پدیده محوری (ایجاد مدرسه آینده)، شرایط زمینهساز (سیاستهای یادگیری، سرمایههای اجتماعی، حساسیت فرهنگی هنری)، شرایط مداخلهگر (گفتمان نمایشی، تنازع نهادهای قدرت، مدیریت تفاوتها، وابستگی منابع) راهبردها (توسعه گفتمان خلاقیت، احیای رسالت مدرسهای، پذیرش چند فرهنگ گرایی، بازآرایی محیطی، بازاندیشی آموزشی) و پیامدها (شفافیت عملکرد، شوق یادگیری، برونیابی، توسعه دانایی محوری) قرار گرفت. نتایج این پژوهش برای بازشناسی ضعف مدارس فعلی و زمینهسازی برای مدارس آینده مفید خواهد بود.
