آگامبن، جورجو (1993). کودکی و تاریخ، دربارهی ویرانی تجربه. ترجمهی پویا ایمانی (1390). نشر: مرکز.
اکبری، حکیمه (1385). تاثیر بازیهای بومی و محلی بر رشد مهارتهای حرکتی بنیادی پسران 9-7 سال. پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشکده علومانسانی، دانشگاه تربیت مدرس.
انصاری، باقر (1401). مدیریت تعارض منافع در بخش عمومی. فصلنامهی مطالعات حقوق عمومی. (1)25. 321-297.
ایلچیزاده، نازلی. اقدسی، محمدتقی. زمانی ثانی، سید حجت (1400). تأثیر بازیهای بومی-محلی بر جنبههای رشد اجتماعی و سلامت روانی دانش-آموزان دختر 12-14 . مطالعات روانشناسی ورزشی. شماره 35 . 316-297.
بخشی، حامد (1389). تحلیل جامعهشناختی بازیهای نوجوانان شهر مشهد. مجله مطالعات اجتماعی ایران. شماره 4. 18-1.
بوستانی، مهدی. پولادی، کمال (1396). بررسی عناصر تشکیلدهنده حوزه عمومی در اندیشه هابرماس. فصلنامه تخصصی علوم سیاسی. (38)13. 42-21.
بهار، محمدتقی (1313). بازیهای ایرانی. تعلیم و تربیت. سال 4 . شمارهی 11 . 647-641.
بلوکباشی، علی (1393). قهوه خانه و قهوهخانه نشینی در ایران. تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی.
حاجی حیدری، سهیلا. روحانی، علی (1398). مطالعه جامعهشناختی پیامدهای عاملیت مضاعف و حداکثرسازی سود در شرکتهای بازاریابی هرمی، مردمنگاری انتقادی. پژوهشهای راهبردی مسائل اجتماعی ایران. شماره 4. 56-37.
راوندی، مرتضی (1357). تاریخ تحولات اجتماعی (سه جلد در یک مجلد). انتشارات: امیرکبیر.
سلیمانی بشلی، محمدرضا (1392). تبیین جامعهشناختی جامعه ایرانی، تئوری جامعه کدر یا شفاف. همایش کنکاش های مفهومی و نظری درباره جامعه ایران. شماره 2.
شیرانی بیدآبادی، عزت. بهیان، شاپور. هاشمیان فر، سیدعلی (1396). تأثیر خردهفرهنگ بازیهای رایانهای بر رفتارهای جامعهستیز نوجوانان دبیرستانی شهر اصفهان در سال95. مطالعات فرهنگ – ارتباطات. شماره 72. 223-185.
طاهرخانی، ستاره (1390). درآمدی بر نظریهی بازی. فصلنامه سیاست خارجی. 242-220.
غفوری، فرزاد. اسماعیلی، محسن. سهرابی، پوریا (1398). مطالعه تطبیقی همبستگی و قرابت ورزشهای سنتی و بازیهای بومی، محلی ایران و چندین کشور منتخب جهان. پژوهشهای کاربردی در مدیریت ورزشی. (31)3. 88-81.
فوکو، میشل (1961). تاریخ جنون. فاطمه ولیانی (1385). نشر: هرمس.
قادرزاده، امید. رستمیزاده، شیرزاد (1400). مردمنگاری انتقادی طرد اجتماعی و خشونتورزی در میدان مدرسه (مورد مطالعه: دانشآموزان مدارس متوسطه دوم پسرانه شهر سنندج). مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران. دوره 10. شماره 3. 917-887.
ماکیاولی، نیکولو. شهریار. ترجمهی داریوش آشوری (1388). نشر: آگاه.
مائورا، فرانس (2008). مطالعات بازی: فرهنگ و بازی از آغاز تا امروز. ترجمهی حمیدرضا سعیدی (1398). نشر: نو.
مجملی رنانی، حدیث. روحانی، علی (1400). اجارهنشینی در اصفهان؛ یک مردمنگاری انتقادی. پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد.
محمدپور، احمد (1396). روش تحقیق معاصر در علوم انسانی. انتشارات ققنوس. 528-1.
نقوی، محمدرضا. مرید السادات، پگاه. فتاحی، احدالله. عبادیان، مهشاد (1392). ارزیابی جایگاه بازیهای بومی محلی در مناطق روستایی (نمونه موردی دهستان میانکاله شهرستان بهشهر). برنامهریزی و آمایش فضا. (82)4. 128-112.
ندرلو، بیت الله. (1390). نظریهی بازیهای زبانی ویتگنشتاین: یک نظرگاه فلسفی پست مدرن دربارهی زبان. غربشناسی بنیادی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.100-87.
نیوتون، جن. صفحههای بازی در آثار کشف شدهی جیرفت. ترجمهی خشنود شریعتی، آذین (1386). آینه خیال. شماره 2 .83-78.
Carspecken, Phil Francis (1996). Critical ethnography in educational research, A Theoretical and Practical Guide.1-223.
Friedl, Erika (1989). The Women of Deh Koh: Lives in an Iranian Village. Penguin Books.
Habermas, Jürgen. Lennox, sara. Lennox, frank (1974). The Public Sphere: An Encyclopedia Article (1964). New German Critique. (3). 49-55.
Handelman, D. (2001). Play, Anthropology of. International Encyclopedia of the Social & Behavioral Sciences. 11503–11507.
Ibraheem,s. zhou,g. denero, j (2022). Putting the Con in Context: Identifying Deceptive Actors in the Game of Mafia. Association for Computational Linguistics.158-168.
Karpatschof, B. (2013). Play, But Not Simply Play: The Anthropology of Play.Children’s Play and Development. 251–265.
Kennes.N.(2022). Wittgenstein’s Concept of Language Game: A Critical Discourse. Abraka Humanities Review.12(1). 106-114.
Leisterer-Peoples SM, Ross CT, Greenhill SJ, Hardecker S, Haun DBM (2021) Games and enculturation: A cross-cultural analysis of cooperative goal structures in Austronesian games. PLoS ONE. 16(11).1-20.
Malaby,T.M (2007).Beyond Play:A new Approach to Games.Games and Cultur.2(2).95-113.
Mayra, frans (2008). An Introduction to Game Studies. 1-196.
Migdał, Piotr (2013). A mathematical model of the Mafia game.arxiv math.1-18.
Roberts, John M. Arth, Malcolm J, Bush, Robert R. (1959). Games in Culture. American anthropologists. 61(4). 597-605.
Ross,don (2024). Game Theory. Stanford Encyclopedia of Philosophy.
Ri,h. xiaohan,k. khalid,m.lida,h (2022).The Dynamics of Minority versus Majority Behaviors: A Case Study of the Mafia Game. 13(3). Information.1-13.
Safa-Isfahani, K. (1980). Female-Centered World Views in Iranian Culture: Symbolic Representations of Sexuality in Dramatic Games. Signs: Journal of Women in Culture and Society.6(1). 33–53.
Simpson, j. elias, v (2011). Choices and Chances: The Sociology Role-playing Game—The Sociological Imagination in Practice. Teaching Sociology. 39(1).42-56.
Winardy, g. septiana, e (2023). Role, play, and games: Comparison between role-playing games and role-play in education. Social Sciences & Humanities Open. (1)8.1-9.
Yaho,e (2008). A Theoretical Study of Mafia Games. arXiv. 1-18.